حس تو قلبت یه طرفه هستو
تو دله عشقت یه نفر هستو
یه قدم از غم یه قدمم از تو
هرچی جلوتر میری سرابه
بیداری اشک اما توی خوابه
دلی که رفته همیشه بی تابه

پی نوشت: امروز دقیقا یکسال از عاقل شدنم میگذره... نه حالم بده.. نه فکرشو میکنم... نه برام مهمه....

اینا بخاطر این نیست که آدم سنگدلی ام یا هر برداشت منفی دیگه ای...اتفاقا فوق العاده احساساتی و عاطفی و حساسم ... ولی اقدام به فراموشی یک نفر چه مرگ اونو از آدم جدا کنه و چه تقدیر اگر نتونی با این جدایی کنار بیای یه بیماری روحی وحشتناکی ایجاد میکنه که تلاش خود فرد و اطرافیانش برای بهبودی و فراموشی بیهوده هست... حال بد روحی مثل حال بد جسمی باید درمان بشه خصوصا که روح آسیب پذیر تر از جسم هست...حال خوبم رو مدیون دکتر خوبم هستم که هم دلم رو هم جسمم رو درمان کرد...

پاییز امسالم خزان نیست...