چقدر خواب ببینم که مال من شده ای

و شاه بیت غزل های لال من شده ای

 

چقدر خواب ببینم که بعد از آنهمه بغض

جواب حسرت این چند سال من شده ای

 

چقدر  حافظ یلدا نشین ورق بخورد؟

تو نا سروده ترین بیت فال من شده ای

 

چقدر لکنت شب گریه را مجاب کنم؟

خدای نکرده مگر بیخیال من شده ای؟

 

هنوز نذر شب جمعه های من اینست

که اتفاق بیفتد حلال من شده ای

 

که اتفاق بیفتد کنار تو هستم

برای وسعت پرواز بال من شده ای

 

میان بغض و تبسم, میان وحشت و عشق

تو شاعرانه ترین احتمال من شده ای

 

مرا به دوزخ بیداریم نیازی نیست

عجیب خواب قشنگیست مال من شده ای

 

پی نوشت: خیلی خیلی این شعر به دلم نشست و وصف حس خوب تو ئه که حد نداره.... حیف که نمیدونم از کیه! احتمال میدم واسه دکتر  فاضل نظری باشه.. نمیدونم!!!